Αναζήτηση

Έχουμε γίνει πέτρες που αναβλύζουν δάκρυα...

Πώς να υπερασπιστούμε τον πόνο μας, τη θλίψη μας... πώς γίνεται να πενθούμε ψιθυριστά... χάνουμε τους ανθρώπους μας και δεν προλαβαίνουμε να τους δούμε, να τους κλάψουμε, να τους χαιρετήσουμε...

Φεύγουν μαρτυρικά και ολομόναχοι, άξαφνα και ακούσια... Μπροστά στα μάτια μας περνάνε αριθμοί, που δεν μας αφήνουν να επεξεργαστούμε ότι πίσω τους κρύβονται ανθρώπινες ψυχές... Μας κυκλώνουν, ο ιός, αυτοί πού 'χουν συμφέροντα απ' αυτό το κακό. Εκτροχιαστήκαμε μέσα σ' ένα τούνελ που μόνο σκοτάδι υπάρχει. Όλο αυτό έχει αποτέλεσμα να εξοστρακιστεί η σημασία του θ α ν ά τ ο υ, η σημασία του π ο ν ώ, θ ρ η ν ώ !!!

Πώς τους αφήσαμε και δεχτήκαμε να θρηνούμε ψιθυριστά...


Γ.Δ.




89 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων