Αναζήτηση
  • Lepantoporto

Έ λ λ η ν α ς Εγώ...

Μες στις παλάμες μας τις σιδερένιες καρφιά δεν καθηλώνονται όσες ρωγμές κι αν προσπαθούν ν' ανοίξουν δεν μας πτοούν γιατί εμείς ζυμώνουμε ψωμί απ' τους ανθούς και τις κορφές των πεύκων απ' τα τσαμπιά τα ήρεμα των σταφυλιών κι από τις δάφνες τις πικρές

και το ψωμί μας μοσχοβολά λιβάνι!

Όσο κι αν προσπαθούν οι εκκλησιές θα λειτουργούν και οι καμπάνες θα ηχούν και θα ξυπνούν τις πύλες της καρδιάς μας

όσο κι αν προσπαθούν πάντα οι νεκροί μας θά 'χουνε τα ιδανικά και τις αξίες τους πάντοτε προσκεφάλι!

Όσο κι αν προσπαθούν εμείς αετούς θα μεγαλώνουμε όπου θα κουβαλούν την πίστη μας σαν ιερό καντήλι πάντοτε αναμμένο

όσο κι αν προσπαθούν της μάνας το φιλί λυχνάρι μες στα μάτια μας τα χρόνια μας θα φωτίζει όσο κι αν προσπαθούν στεφανωμένοι καβαλάρηδες όπου θα κουβαλούν την φλόγα που εμείς τους εχαρίσαμε και ρέει όλος ο κόσμος!

Όσο κι αν προσπαθούν τ' αγάλματα που στέκονται πάντοτε θα μιλούν όσο κι αν προσπαθούν ψαλμοί αγγέλων θα θροούν μέσα στις αγκαλιές μας και το ξανθό το δόρυ του ήλιου που μες στα χέρια μας κρατάμε ασπίδα και ευλογία του Θεού!

Έ λ λ η ν α ς Εγώ... πού 'χω σημαία μου της θάλασσας και τ' ουρανού το χρώμα κόντρα στον άνεμο κόντρα στο κύμα κόντρα στο βράχο και στα συντρίμμια αίμα και κύτταρα μυαλό και σώμα θα προσκυνούν πάντοτε μόνον τ ο ύ τ ο το χ ώ μ α !


Γεωργία Δούνη

112 προβολές0 σχόλια
  • Facebook - White Circle