Αναζήτηση
  • Lepantoporto

ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε!

ΑΡΘΡΟ

του συνεργάτη μας Γ. Παπαδόπουλου


Λέγεται πως στα τέλη του προηγούμενου αιώνα ο καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ είχε αποκαλέσει την Σοβιετική ένωση " Άνω Βόλτα με πυραύλους"!


Ο λόγος της παρομοίωσης με τη φτωχή Αφρικανική χώρα είχε γίνει επειδή οι οικονομικές δομές μιας χώρας που κατασκεύαζε βαλλιστικούς πυραύλους και έστελνε ανθρώπους στο διάστημα υστερούσαν πολύ έναντι των ανταγωνιστών της. Λεγόταν μάλιστα χαριτολογώντας, πως ούτε μια τηλεόραση της προκοπής δεν μπορούσαν να κατασκευάσουν οι Σοβιετικοί με αποτέλεσμα "η δεύτερη συχνότερη αιτία πυρκαγιών στην Μόσχα, να είναι οι εκρήξεις τηλεοράσεων"!


Γιατί συνέβαινε αυτό?... Συνέβαινε επειδή οι Σοβιετικοί είχαν παραμείνει προσκολλημένοι σε οικονομικές πρακτικές που μπορεί σε κάποιες άλλες εποχές να ήταν αποτελεσματικές, αλλά στο ραγδαία μεταβαλλόμενο οικονομικό πεδίο του τέλους του 20ου αιώνα δεν απέδιδαν με αποτέλεσμα να "χάσουν το τρένο".


Δεν είναι ακριβώς η ίδια περίπτωση η Ναύπακτος, όμως - τηρουμένων των αναλογιών και ίσως με κάποια υπερβολή – η τοπική οικονομία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως "Άνω βόλτα με Μερτσέντες" !!

Στα χρόνια της μεγάλης ευμάρειας δε χρειαζόταν να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει πως πίσω από την φανταχτερή βιτρίνα των πολλών τραπεζών, των ακριβών σπιτιών και των πολυτελών αυτοκινήτων υπήρχαν οι "απαρχαιωμένες" δομές μιας οικονομίας που δεν είχε μπει στον κόπο – είτε μέσω επενδύσεων, είτε μέσω αλλαγής ρότας - να "μεταλλαχθεί" σε μια οικονομία πιο σύγχρονη, πιο ανταγωνιστική.

Για πολλά χρόνια, στην πόλη δεν δημιουργούταν πλούτος, δεν μεγενθυνόταν η πίτα – αλλά – υπήρχε μια "εικονική" ανάπτυξη που ως βάση είχε τα δανεικά, το λιανεμπόριο και την οικοδομή - τομείς στους οποίους είχαν δοθεί τα σκήπτρα της οικονομικής δραστηριότητας. Μιας δραστηριότητας αμιγώς καταναλωτικής και δανειοσυντήρητης, που ως δανειοσυντήρητη, δεν έλεγε να κοπάσει και στην οποία οι μισοί - άμοχθα και υπερκοστολογημένα - πωλούσαν στους υπόλοιπους μισούς!.... "πνίγοντας" με το τρόπο αυτό κάθε απόθεμα δημιουργικού οικονομικού δυναμισμού που ενδεχομένως υπήρχε.

Ώσπου, ήρθε η κρίση του 2010 και μας προσγείωσε κάπως αλλά δεν μας άλλαξε καθόλου. Σήμερα, η κατάσταση έχει γίνει ακόμα πιο δύσκολη, τα δανεικά έχουν στερέψει, το χρήμα έχει ακριβύνει, η κατανάλωση μας έχει αφήσει χρόνους, και ο αυτοαπασχολούμενος μικροεπαγγελματισμός βρίσκεται σε μια κατάσταση οιονεί φούσκας, όπου οι πολλοί (επαγγελματίες) ανταγωνίζονται σκληρά για τους λίγους (πελάτες) και είναι γνωστό ότι στον χώρο της αγοράς όταν οι πολλοί ανταγωνίζονται για τους λίγους τόσο ανεβαίνουν οι τιμές, ωθώντας το επιχειρείν σε αδιέξοδο.

Νομίζω ότι το οικονομικό μοντέλο που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια στην πόλη μπορεί να επέδειξε μεγάλες αντοχές σήμερα όμως δεν είναι βιώσιμο. Στη σύγχρονη συγκυρία, για να αποκτήσει βιωσιμότητα, μια λύση απομένει: Οι "έξωθεν εισροές".

Εκείνα δηλαδή τα έσοδα που παράγονται εκτός καταναλώνονται εντός της πόλης και αποτελούν για την τοπική κοινωνία καθαρή πρόσοδο.

Εδώ ο ρόλος της Δημοτικής αρχής θα αποδειχτεί καθοριστικός. Είτε θα φροντίσει να δημιουργήσει υποδομές πόλης που θα αξίζει κανείς να επισκεφθεί, είτε θα την καταδικάσει.

Η αλήθεια είναι πως μέχρι σήμερα τα δείγματα που έχει δώσει δεν επιτρέπουν ιδιαίτερη αισιοδοξία.

378 προβολές
  • Facebook - White Circle