Αναζήτηση

Από τους Αντιμνημονιακούς στους "Ψεκασμένους"...

ΑΡΘΡΟ

του Γ. Παπαδόπουλου


Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από την εποχή που η διχοτομία μνημόνιο/αντιμνημόνιο κυριαρχούσε στην πολιτική σκηνή της χώρας αποτελώντας ταυτόχρονα και βασική διαιρετική τομή στο πεδίο του πολιτικού ανταγωνισμού.

Σήμερα η ισχύς της έχει σαφώς υποχωρήσει, λίγοι πλέον την θυμούνται, ακόμα πιο λίγοι την αναφέρουν, και όλα δείχνουν ότι έχει πάρει τον δρόμο για την χωματερή της ιστορίας.


Οι λόγοι της υποχώρησης πολλοί, θα ανέφερα ως κύριους, δύο:

α) ο πολιτικο-κοινωνικός χάρτης της χώρας είναι αρκετά πολύπλοκος για να περιοριστεί σε ένα "χοντροκομμένο" δίπολο που μεταξύ άλλων υπέσκαπτε ιδεολογικές διακρίσεις δημιουργώντας μορφώματα τύπου ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, και

β) η οπτική που επιθυμεί να ερμηνεύει ένα ιδιαίτερα σύνθετο κόσμο μέσα από σχηματοποιήσεις, απλουστεύσεις και μπόλικη δόση συνωμοσιολογίας δύσκολα μπορεί να αντέξει στον χρόνο.

Σήμερα, τηρουμένων των αναλογιών και υπό διαφορετικούς συσχετισμούς, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η θέση του διπόλου μνημονιακοί/αντιμνημονιακοί, σε αξιοσημείωτο βαθμό, μοιάζει να καλύπτεται από ένα άλλο δίπολο, το δίπολο ορθολογιστές/αρνητές της πανδημίας.

Ασφαλώς, ανάμεσα στους αντιμνημονονιακούς και τους αρνητές δεν υπάρχει κάποιο "ιδεολογικό συνεχές", όμως, κάποια κοινά ιδεολογικά χαρακτηριστικά σε αυτό που θα ονομάζαμε σκληρό τους πυρήνα δύσκολα μπορούν να αμφισβητηθούν.


1. Και οι αντιμνημονιακοί παλιότερα και οι αρνητές σήμερα, με περισσή ευκολία βουλιάζουν σε ένα ηθικολογικό μανιχαϊσμό που διχοτομεί τον κόσμο τοποθετώντας απ’ τη μια πλευρά τα αθώα θύματα-πολίτες κι από την άλλη σκοτεινά συνωμοτικά κέντρα που, ερήμην των πολιτών, απεργάζονται τις τύχες τους.


2. Και οι δυο, με το ίδιο πάθος, δαιμονοποιούν τους "αποπάνω" - τις τεχνοκρατικές ελίτ οι πρώτοι, τις ιατροφαρμακευτικές οι δεύτεροι. Οι μεν αντιμνημονιακοί, αγαπούσαν να μισούν τους Τζορτζ Σόρος και Σόιμπλε, οι δε αρνητές, τους Μπιλ Γκέιτς και Big Pharma


3. Και οι δυο έχουν μικρή εμπιστοσύνη στους θεσμούς και την πολιτική. Για τους πρώτους, θεσμοί και πολιτική τελούσαν υπό την οικονομική κατοχή τοκογλύφων- τραπεζιτών, της Γκόλντμαν Σακς και της λέσχης Μπίλντεμπεργκ, για τους δεύτερους σκοτεινές οντότητες και άπληστες πολυεθνικές εταιρείες καθοδηγούν τις "διεφθαρμένες" κυβερνήσεις μας.


4. Αμφότεροι, ταυτίζουν την ρητορική του ορθού λόγου με τον ελιτισμό.


Ας ελπίσουμε ότι το μέτωπο των αρνητών θα έχει την τύχη του αντιμνημονιακού μετώπου!

123 προβολές0 σχόλια