Αναζήτηση
  • Lepantoporto

Γιάννης Υφαντής: Αποχαιρετιστήριο πόνου και ψυχής!!!


Είναι Αύγουστος ..αμέσως μετά τη διάγνωση του Κώστα ...! Με παίρνει ο πατέρας μου τηλεφωνο το πρωί και μου λέει ότι είναι με τον Κώστα για καφέ στο Γρίμποβο. Αν κάποιος με πάρει πρωί τηλέφωνο για καφέ.. τελευταία στιγμή ..δεν πάω ποτέ ειδικά αν έχω ξενυχτήσει το προηγούμενο βράδυ.

Σε 3 λεπτά είχα ντυθεί και είχα φτάσει στο Γρίμποβο. Με την τσίμπλα στο μάτι. Φοβόμουν πως δε θα είναι αρκετές οι συναντήσεις στο μέλλον ...και ήθελα να απολαύσω το χιούμορ του ...την αισιοδοξία του ..την καλοσύνη του.Μετά από λίγο ήρθε και η Νικολίτσα. Εκείνη τη μέρα δεν πήρα τα μάτια μου από τον Κώστα. Ήλπιζα να γίνει το θαύμα και να νικήσει αυτή τη δύσκολη παλιαρρώστια. Τον κοιτούσα συνεχώς με αγάπη ..και πόνο.

Η Νικολίτσα ήταν αόρατη για μένα ...ας ήταν δίπλα του. Αν και την λάτρευα και την αγαπούσα κι αυτή πολύ. Ήξερα ότι αυτό τον υπέροχο άνθρωπο ...έναν άγγελο πραγματικά που τη χαρακτηριζε μια αθωότητα άλλης εποχής θα έχω πολλές δεκαετίες μπροστά μου να τη φάω στη μάπα. Τελικά ήταν ο τελευταίος μας καφές. Δεν πρέπει να αναβαλλουμε ποτέ την εκδήλωση αγάπης προς τους ανθρώπους μας. Γιατί η κάθε συνάντηση μπορεί να είναι η τελευταία. Είμαστε περαστικοί ...

Σας ευχαριστώ και τους δυο που με μάθατε την ομορφιά της φυσικής και της χημείας ως καθηγητές μου στην γ λυκείου. Σας ευχαριστώ που μου μάθατε πως ακόμη υπάρχει στις ψυχές των ανθρώπων παιδικοτητα και αγάπη χωρίς όρους . Πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι γλυκός και ταυτόχρονα μαχητής της ζωής !!!!

Το τελευταίο μήνυμα που έστειλα στη Νικολίτσα όταν κι αυτή πήγε στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν ήδη ο Κώστας ήταν αυτό της φωτογραφίας.Δεν πήρα απάντηση ποτέ ! Τελικά είδαμε όλοι τι σκαρφίστηκε για να μην χάσει από κοντά της τον άνθρωπο που τόσο αγάπησε . Καλή αντάμωση αγαπημένοι μου !!!

716 προβολές0 σχόλια