Αναζήτηση

Δολοφονίες και εγκλήματα: Δεν γίναμε τώρα «έτσι», πάντα έτσι ήμασταν

Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι η κοινωνία μας είναι συγκλονισμένη από σειρά ειδεχθών εγκλημάτων, δολοφονιών κλπ τα οποία υποτίθεται ότι καταδεικνύουν την σήψη, την παρακμή και τον κοινωνικό ξεπεσμό. Μάλιστα πολύ συχνά, στα social media αλλά και σε συζητήσεις ακούει κανείς τη φράση «πώς γίναμε έτσι», υπονοώντας ότι κάποτε τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Δεν υπήρχαν δολοφονίες, παιδοκτονίες ή άλλα ειδεχθή εγκλήματα, τα παιδάκια έπαιζαν ανέμελα στις γειτονιές, κοιμόμασταν με τα παράθυρα ανοιχτά κλπ. Αυτή η παρελθοντολαγνεία που τη συναντάμε σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής έχει ως αποτέλεσμα μία επικίνδυνη εξιδανίκευση του παρελθόντος με μία παράλληλη απόδοση των ευθυνών για την «κατάντια» του σήμερα, με τον καθένα βέβαια να την αποδίδει όπου τον βολεύει. Άλλος θέλει θα επιστρέψουν οι ποδιές στα σχολεία, άλλος να επιστρέψουν τα υποχρεωτικά προξενιά κοκ. Σε σχέση με την εγκληματικότητα πάντως τα στοιχεία που δίνει η ΕΛ.ΑΣ είναι συντριπτικά. Δεν παρατηρείται σε καμία περίπτωση αυξητική τάση στις ανθρωποκτονίες αλλά διακυμάνσεις.

Πέρα από την παρατήρηση του αριθμού των ανθρωποκτονιών, μελετώντας κανείς τα πλήρη στοιχεία μπορεί να εξάγει πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα όπως ας πούμε για την εθνικότητα των δραστών. Για παράδειγμα στα λεγόμενα σκληρά εγκλήματα, δολοφονίες κλπ οι Έλληνες κρατούν τα σκήπτρα με τεράστια διαφορά από τους αλλοδαπούς, και ας λένε ορισμένοι κουφιοκέφαλοι και ρατσιστές παρουσιαστές «τι πιο σύνηθες να συμβεί». Οι αλλοδαποί έρχονται πρώτοι κυρίως στα οικονομικά εγκλήματα, απάτες, πλαστογραφίες κλπ. Σε κάθε περίπτωση η απάντηση στην υποτιθέμενα αθώα ερώτηση «μα καλά πώς γίναμε έτσι» η απάντηση είναι πάντα έτσι ήμασταν. Απλώς δεν υπήρχε αυτή η υπερπροβολή των εγκλημάτων από τα media, ο κανιβαλισμός των θυμάτων, η προσπάθεια αποπροσανατολισμού από σημαντικά προβλήματα (ακρίβεια, πανδημία) κλπ.

11 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων