Αναζήτηση
  • Lepantoporto

Εις μνήμην του Γιώργη Ανεμογιάννη

-Πώς σε λένε λεβέντη μου; -Γιώργη Ανεμογιάννη και είμαι από τους Παξούς. Γι' αυτό και με φωνάζουν Παξινός.

-Σε ποιο καράβι είσαι γεμετζής; -Στις Λασκαρίνας Καπετάν Μπόταση. Και δεν φοβάμαι να μπω και να κουμαντάρω το μπουρλότο. Μα πρέπει να γυρίσω ζωντανός γιατί κανονίζω γάμο με την αραβωνιαστικιά μου Κωνσταντίνα.

Ο Γιώργης είχε τόλμη και το απέδειξε την αυγή στις δέκα Ιούνιου του 1821. Με πρίμο καιρό και ολοφούσκωτα πανιά ξεκίνησε ατάραχος ο Γιώργης.

Σκοπός του να φέρει το μπουρλότο ανάμεσα στα τούρκικα αραγμενα πλοία των εχθρών. Ζύγωνε χωρίς να δίνει σημασία στις μπάλες των κανονιών που έπεφταν δίπλα του, ούτε στις σφαίρες που έπεφταν γύρω του χαλάζι.

Για κακή του τύχη αρπάζει το μπουρλότο φωτιά.

-Γιώργη πέσε στη θάλασσα θα σε κάψει η φωτιά... -Λευτεριά ζητάμε μωρέ αδέρφια και για την πίστη μου και την πατρίδα μου ας αποθάνω!


Ο Γιώργης ποτέ δεν πρόλαβε να φτάσει στα ελληνικά καράβια. Τον συνέλαβαν ζωντανό. Και ζωντανό τον σούφλισαν!

Οι σπαρακτικές φωνές του έφτασαν ως το κάστρο και ράγισαν οι πέτρες κι οι βράχοι και λύγισαν τα δέντρα και ράγισαν των Ναυπάκτιων οι ψυχές. Το καμμένο κορμί του Γιώργη κρεμάστηκε στα τείχη της Ναυπάκτου για παραδειγματισμό και εκφοβισμό.

Η αραβωνιαστικιά του δεν τον ξαναντίκρυσε ποτέ... Μα εμείς τον αντικρίζουμε κάθε μέρα αγέρωχο εκεί στη δυτική είσοδο του λιμανιού. Οι πληγές του Γιώργη ανθίζουν κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου όταν μπαίνει η άνοιξη και μοσχοβολά η πόλη και ο τόπος μας

Ε λ ε υ θ ε ρ ί α !!!


Γ. Δ.

171 προβολές0 σχόλια