Αναζήτηση
  • Lepantoporto

Εμείς και η Μόρια... Αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση!

Φως στα "σκοτεινά" πλάνα!

Γράφει ο μικροπολιτικός!


"Ένα βράδυ ο Πρίαμος πηγαίνει κρυφά στο στρατόπεδο των Ελλήνων πέφτει στα πόδια του Αχιλλέα και τον ικετεύει να του δώσει τη σορό του Έκτορα. H αγριότητα του πολέμου και οι διαταγές του Αγαμέμνονα πιέζουν τον Αχιλλέα να συλλάβει αμέσως τον Πρίαμο. Αυτός όμως, κοιτάζει τον γονυπετή ικέτη βάζει (συνειρμικά) τον εαυτό του στη θέση του Πριάμου και παρά τους ποταμούς αίματος που τους χωρίζουν, σκύβει, τον σηκώνει, του δίνει το σώμα του Έκτορα και τον αφήνει να φύγει

Ο Αχιλλέας, μας λέει ο συγγραφέας στο παραπάνω απόσπασμα. είναι "η ενσάρκωση της ενσυναίσθησης" - βασικής προϋπόθεσης και θεμελίου κάθε έννοιας πολιτισμού.

Σήμερα, στις ακραία πλουραλιστικές κοινωνίες, για να υπάρξει δημοκρατία έστω και σε μια στοιχειώδη μορφή, πρέπει απαραιτήτως να υπάρχει ένας βαθμός αλληλεγγύης και ενσυναίσθησης στον συλλογικό βίο.

Ή, για να το πούμε κάπως διαφορετικά: Για να υπάρξει δημοκρατία, η αλληλεγγύη και η ενσυναίσθηση είναι τα ελάχιστα προαπαιτούμενα για την ιδιότητα του πολίτη.

Τα τελευταία χρόνια κάτι περίεργο συμβαίνει στη χώρα μας. Δεν είναι μόνον ότι απουσιάζει κάθε μορφή ενσυναίσθησης. Δεν είναι ότι απουσιάζει κάθε μορφή αλληλεγγύης. Είναι ότι όλοι μας – απ’ όλες τις γραμμές του πολιτικού φάσματος – κολυμπάμε στις πιο άγριες θάλασσες μίσους και εχθροπάθειας, παγιδευμένοι κυριολεκτικά σε ένα σύνδρομο Κάιν που "σιγοτρώει" τη χώρα και υποσκάπτει τη δημοκρατία μας.


Με αυτήν την έννοια, ρεαλιστικές δηλώσεις, όπως αυτή του πρωθυπουργού για το "πώς και πόσοι πρόσφυγες μπορούν να απορροφηθούν και να ενσωματωθούν στις τοπικές κοινωνίες" μόνον ευπρόσδεκτες μπορεί να είναι.


Στην ουσία βοηθούν να απομονωθούν απόψεις που καλλιεργούν το μίσος και που στην κυβέρνησή του εκφράζουν κάποια ακροδεξιά "ορκ" τύπου Γεωργιάδη ("Θα τους κρατάμε εκεί μέχρι να σβήσει ο ήλιος") και Μπογδάνου ("να ξεπεράσουμε το κόμπλεξ για τα ξερονήσια")

Γ.Ν




54 προβολές
  • Facebook - White Circle