Αναζήτηση

Επιχρυσωμένες στιγμές!


Άκουσες τον αναστεναγμό του φεγγαριού πού 'πεσε μες στην αγκαλιά του φθινοπώρου και γέμισε γύρη από χρυσάνθεμα η πλάση όλη τις λάγνες νότες του ανέμου τις άκουσες

που με το δρεπάνι του θ ε ρ ί ζ ε ι

τα νοτισμένα φιλιά του κάμπου!

Άκουσες τον παφλασμό των κυμάτων που απαγγέλλουν ποιήματα σε κάποια άτολμα δειλινά το λυγμό της γης τον άκουσες

που σταλάζουν μέσα της σάρκες και κορμιά κι αυτή ψάχνει δύναμη να κανακέψει

τ' άχρωμα πια ό ν ε ι ρ ά τους! Τις σπίθες των θ έ λ ω μας

που πνίγονται μέσα στις λίμνες των αναστεναγμών

προσπαθώντας να σπάσουν τα φράγματα

που συναρμολογούν αντιστάσεις τις έ ν ι ω σ ε ς!

Στυφή η αλήθεια και δεν την πίνουμε ένα παιχνίδι η ζωή χωρίς νικητές και νικημένους

και δεν το ξ έ ρ ο υ μ ε όμορφα τα φεγγάρια, τα κύματα ,τα δειλινά μα η ζωή μας όλη δύο χέρια, μια απλωμένη αγκαλιά, ένα χάδι

και δεν το γ ν ω ρ ί ζ ο υ μ ε! Γίναμε οι ίσκιοι μας που κ ρ α υ γ ά ζ ο υ ν από φόβο στο φως!

Καλημέρα!



Γεωργία Δούνη

451 προβολές0 σχόλια