Αναζήτηση
  • Lepantoporto

Η εκλογική ά β υ σ σ ο ς !

ΑΡΘΡΟ

του συνεργάτη μας Γ. Παπαδόπουλου


Στις δημοτικές εκλογές η κομματική ταύτιση έχει μικρή ισχύ, οι αναφορές σε ιδεολογικές θέσεις σπανίζουν, και οι παρατάξεις συγκροτούνται δια-κομματικά διατρέχοντας εγκάρσια όλους τους πολιτικούς χώρους.


Κάπως έτσι συγκροτήθηκαν η «Συνεργασία Πολιτών» και η «Ενωτική Πρωτοβουλία», κάπως έτσι συγκροτήθηκε και η ΑΔΚΝ.


Αυτή η έλλειψη ιδεολογικοπολιτικών θέσεων μαζί με τη ρευστότητα του πολιτικού πεδίου είναι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση την ανάλυση της εκλογικής συμπεριφοράς στην δημοτική εκλογική διαδικασία.


Αν υπάρχει κάποιος μπούσουλας, κάτι σταθερό, που διατρέχει την μεταπολιτευτική ιστορία των τοπικών εκλογών και πιθανόν να βοηθούσε σε κάποια συμπεράσματα είναι το γεγονός ότι πλην της εξαίρεσης Ρέππα όλοι οι δήμαρχοι στη μεταπολίτευση υπήρξαν δήμαρχοι μιας θητείας.

Σαν εξήγηση πολλά μπορούν να ειπωθούν. Προσωπικά θεωρώ ότι η έννοια-«κλειδί» για την ερμηνεία αυτής της πολιτικής παραδοξότητας είναι ο κόσμος του συναισθήματος - ως η βάση μιας βιωματικής και συχνά εμπαθούς πολιτικής κινητοποίησης

Διότι, άσχετα με το τι πιστεύουμε, η κοινωνία της Ναυπάκτου αποδεικνύεται μια κοινωνία στην οποία πλεονάζει το συναίσθημα και η πολιτική απουσιάζει. Μια κοινωνία δυσφορική, κακόπιστη και τιμωρητική απέναντι στην πολιτική και τους πολιτικούς. Μια κοινωνία απολιτική όπου συνυπάρχουν μεγάλες δόσεις συνοπτικής απόρριψης και ξέχειλης μνησικακίας.


Πώς, αλλιώς, μπορεί κάποιος να ερμηνεύει τις αναπάντεχες και ενίοτε αλλοπρόσαλλες μετακινήσεις ψηφοφόρων και υποψηφίων, παρά μόνο, μέσα από μια ψυχική στάση συμπάθειας και αντιπάθειας, θυμού και τιμωρίας, έλξης και απώθησης - γενικότερα, ενός θυμικού υπέρ διεγερμένου και χαοτικού, που τείνει να στείλει την πολιτική στον κάλαθο των αχρήστων, μηδενίζοντας συνάμα καθε ενδιαφέρον για το κοινό καλό.


Μήπως λοιπόν - παρά τη δυσκολία που ενυπάρχει σε κάθε απόπειρα ταξινόμησης – για να καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα περί τα τοπικά πρέπει να δεχτούμε πως οι πολίτες της «συγκίνησης» αποτελούν μια εκ των πλέον βασικών πολιτικών συνιστωσών στην πόλη μας?


Προσωπικά θεωρώ, πως ναι. Και πιστεύω ότι είναι κι ένας εκ των βασικών λόγων που - χρόνια τώρα - η βραδιά των εκλογικών αποτελεσμάτων μετατρέπεται σε ένα "τελετουργικό ταπείνωσης» των εν ενεργεία Δημάρχων μας.


Κάπως έτσι δεν έχασαν στο παρελθόν οι περισσότεροι των δημάρχων? Κάπως έτσι δεν έχασε ο Γ. Μπουλές - η ήττα του οποίου - δεν οφείλεται τόσο στον πολιτικό - προγραμματικό λόγο και τη διαχείριση, όσο στη θυμική προσέγγιση των γεγονότων? Κάπως έτσι δεν έχασε ένας πραγματικός «σταχανοβίτης» της τεχνικής Υπηρεσίας, ο Κ. Καρακώστας, ο οποίος αν και εξασφάλισε πακτωλό χρημάτων και προγραμμάτων δεν κατάφερε καν να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος!


Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο μόνος που πιθανόν επιβιώσει της παράδοσης είναι ο σημερινός δήμαρχος. Χαλαρός, ήρεμος (παρόλο που έχει μετατρέψει το καλύτερο σημείο της πόλης σε εργοτάξιο διαρκείας) εμφανώς απολιτίκ, μόνιμα χαμογελαστός και εύχαρις μπορεί και να τα καταφέρει!

422 προβολές1 σχόλιο
  • Facebook - White Circle