top of page
Αναζήτηση

Καλημέρα από τη Χριστουγεννιάτικη Ναύπακτο!


Κι εσύ μικρό μπουμπούκι μου τριανταφυλλένιο, λυγμός της γης και δάκρυ τ' ουρανού

πόθος μεθυστικός που αναστήθηκες μέσα απ' τον τσαλακωμένο αγέρα

σπόρος που η βροχή σε κ έ ν τ α γ ε μες στο σούρωμα της ομίχλης!

Π ε ς μου...


Τούτον τον τάφο της αυλής που άνοιξε ο χειμώνας με τί να τον γεμίσω

με της μοναξιάς τα φέρετρα και τα νεκρά τα φύλλα

με τις γυμνές α σ τ ρ ο φ ε γ γ ι έ ς και τις γυμνές αλήθειες

με τα δεμάτια της ψυχής που λέρωσε ο χρόνος!


Πες μου τ ρ ι α ν τ α φ υ λ λ ά κ ι μου πώς να ησυχάσει ο φόβος

απείθαρχο μα ανυπεράσπιστο τις νεροποντές θα πίνεις

και μες στα δίχτυα τ' ουρανού λ α β ω μ α τ ι ά θα γίνεις

κι οι πεταλούδες θα θρηνούν μαζί σου κάθε δείλι!


Έλα τ ρ ι α ν τ α φ υ λ λ ά κ ι μου λάβωσε το χειμώνα

ν' αναστηθούν τα αδέρφια σου ο κρίνος κι η ανεμώνα!

Καλό μεσημέρι!



Γεωργία Δούνη

579 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων
bottom of page