Αναζήτηση

Ο Μπουλές και ο Γκίζας

Είναι αλήθεια πως λόγω "Κλεισθένη", πολλές από τις σημερινές δημοτικές πλειοψηφίες προέκυψαν μέσα από παζαρέματα διανομής εξουσίας ανάμεσα στις δυο Κυριακές των δημοτικών εκλογών.

Το αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής ήταν, στο εσωτερικό των συμμαχιών αυτών, να μην υπάρχουν κοινές απόψεις, κοινή γραμμή, κοινή πολιτική φιλοσοφία (είναι κοινό μυστικό πως κάπως έτσι συγκροτήθηκε και η δημοτική πλειοψηφία στην πόλη μας).


Γράφει ο Nikos Limaniotis


Η ύπαρξη διαφορετικών γνωμών, απόψεων, ακόμα και συνιστωσών, στο εσωτερικό μιας παράταξης δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα – τουναντίον- συχνά αποτελεί πλεονέκτημα όπως στις περιπτώσεις όπου οι απόψεις συμβαίνει να είναι ανοιχτές στο διάλογο και τη διαπραγμάτευση οπότε το να συντεθούν σε ένα νέο - συνήθως ανώτερης ποιότητας – επίπεδο είναι η πλέον πιθανή κατάληξη.

Τα προβλήματα συνήθως προκύπτουν σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου στο εσωτερικό των παρατάξεων υφέρπουν απόψεις ανταγωνιστικές, απόψεις "αγεφύρωτες" με μεγάλο βαθμό δυσκολίας στο να βρουν ένα σημείο ισορροπίας, οπότε το να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ρήξης ή ακόμα και αποδιάρθρωσης μιας παράταξης, είναι εξαιρετικά απίθανο.

Στην πόλη μας, είναι πλέον εμφανές, ότι εδώ και καιρό για τις δυο μείζονες παρατάξεις της δημοτικής πλειοψηφίας δεν υφίσταται η πρώτη περίπτωση – εκείνη, της σύνθεσης των απόψεων - αλλά η δεύτερη - αδυναμία σύνθεσης απόψεων, οπότε το "λογικό" επόμενο είναι το πολιτικό διαζύγιο.

Εκείνο που όλοι μας απευχόμαστε είναι να μην "παίζει" μια άλλη, μια τρίτη περίπτωση, η οποία εσχάτως, ακούγεται όλο και πιο έντονα στα πολιτικά στέκια της πόλης: α) ότι κάποιοι, είτε από συμφέρον, είτε από ιδεολογία "αυτομολούν" στην άλλη παράταξη β) Η λογική της "πλευροκόπησης", του "διεμβολισμού" να υπερισχύει της ανάγκης για σύγκλιση. Κάποιοι, δηλαδή, της δημοτικής πλειοψηφίας, να ποντάρουν περισσότερο στον "εισοδισμό" παρά στη συνεργασία.

Από όσο θυμάμαι, κάτι τέτοιο δεν έχει ξανασυμβεί στα δημοτικά πράγματα της πόλης μας.

165 προβολές0 σχόλια