top of page
Αναζήτηση

Ο μύθος της δεύτερης Κυριακής

Γράφει ο Θέμης Ναυπακτίτης

Τα τελευταία χρόνια σε όλες τις τοπικές δημοτικές αναμετρήσεις αποτυπώθηκε μια έντονη διάσταση στα εκλογικά ποσοστά ανάμεσα στην πόλη και την περιφέρεια. Πολλοί θεωρούν ότι αυτή η εκλογική διάσταση είναι αποτέλεσμα της μεγάλης επιρροής που ασκούν τα ισχυρά δίκτυα των περιφερειακών υποψηφίων - εξ ου και είναι αποκλειστικά φαινόμενο της Α' Κυριακής.

Στην επαναληπτική διαδικασία της Β' Κυριακής η απουσία σταυροδοσίας οδηγεί πάντα σε μια "εξομάλυνση" του φαινομένου, σε μια "κανονικοποίηση" της εκλογικής συμπεριφοράς επειδή οι ψηφοφόροι είναι πλέον "απελευθερωμένοι" από "πιέσεις", οπότε και δρουν μέσα από εντελώς διαφορετικά στάνταρ - πιο "ορθολογικά", πιο ιδεολογικά, πιο δημοκρατικά.

Ευλογοφανής η παραπάνω θεώρηση όμως μάλλον πρόκειται περί "αστικού" μύθου που δύσκολα μπορεί να τεκμηριωθεί ή επιβεβαιωθεί από κάποια αριθμητικά δεδομένα – το αντίθετο:

η οποιαδήποτε ανάλυση της εκλογικής μας γεωγραφίας δείχνει μια αξιοσημείωτη σταθερότητα των επιμέρους ποσοστών μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής.

Πιο συγκεκριμένα: Στις δημοτικές εκλογές του 2014, η Ενωτική Πρωτοβουλία έχοντας στις τάξεις της τα ισχυρά περιφερειακά δίκτυα πραγματοποίησε μια ιδιαίτερα δυναμική παρουσία στις περιφερειακές ενότητες.

Στις επαναληπτικές εκλογές της Β Κυριακής, η απουσία σταυροδότησης - λογικά - θα έπρεπε να έχει οδηγήσει και σε κάποια μείωση των ποσοστών της. Οι ενωτικοί όμως, όχι μόνον παρέμειναν ισχυροί στην περιφέρεια, αλλά κατέγραψαν και ποσοστά που άγγιζαν το 60%!


Στις εκλογές του 2019 παρατηρήθηκε μια καρμπόν επανάληψη.

Τούτη τη φορά από το συνδυασμό του νυν δημάρχου ο οποίος όχι μόνο κράτησε ακέραιες τις δυνάμεις του Α' γύρου, αλλά στην περιφέρεια επίσης κατέγραψε ποσοστά της τάξης του 60%.

Φαίνεται πως από νωρίς τα στρατόπεδα έχουν χαραχτεί, οι αντίπαλοι έχουν πάρει θέση...

157 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων
bottom of page