Αναζήτηση
  • Lepantoporto

Π ώ ς !


Γράφει

η

Γεωργία

Δούνη


Πώς την ζωή που κληρονομήσαμε

με τρίμματα θέλησης να την ταΐσουμε!


Πώς ν' ανεμοκουβαλήσουμε την απασφαλισμένη μας υπομονή

που αντιστέκεται και μας απειλεί με εκρήξεις και δονήσεις

μες στα υποστρώματα του απολογισμού μας!


Πώς την φωτεινή ακινησία μας πίσω απ' την σκλαβιά του παραθύρου μας να σκουντήξουμε

και τις βαριές κουρτίνες πού 'χουν το χρώμα του πόνου και τού πόθου μας

με τους παλμούς της ανάσας μας να τις παραμερίσουμε!


Πώς τους αδυσώπητους κριτές με το λάμπος της ματιάς μας να καθηλώσουμε

και με το λάδι της ψυχής μας το καυτό τις μάσκες τους ν' αλείψουμε!


Πώς τα βήματα του χρόνου να συνάξουμε, αυτά που ποδοπατούν

τα μπολιασμένα ήρεμα κλωνάρια που αποζητούν τη σιγουριά του χνώτου μας

και την μυρουδιά της υγρασίας που αναβλύζει απ' τα υπόγεια της ψ υ χ ή ς μας!


Πώς το διάβα μας να προσπεράσουμε!


Πώς τον φόβο του υποσυνείδητου να σπάσουμε!


Πώς την άυλη σιωπή μας ν' αφανίσουμε!


Πώς του πεπρωμένου μας το ολικό μηδέν να αντισταθμίσουμε!


Πώς τις χαρές που εξατμίστηκαν πίσω να γυρίσουμε!


Φιδογλιστρούν τα όνειρα κάτω απ'τους ίσκιους μας

πότε σαν γίγαντες θ ω ρ ο ύ ν και πότε σαν νάνοι!


Πότε σαν πουλιά που ορμούν με το δυνατό φτερούγισμα στον συννεφιασμένο ουρανό μας

και στην άκρη του ράμφους τους κρέμεται η συγκέντρωση της σκέψης μας

κι ο ορισμός του ε γ ώ μας!


Δεν μας τρομάζει εμάς το ημίφως του καντηλιού

γιατί κάνει τους ίσκιους μας και τα όνειρά μας να λικνίζονται.

Να λικνίζονται μες στους ρυθμούς του οικείου μας!


Μα μας τρομάζει αυτό το φώς το ακάλεστο

που θέλει να πορεύεται με τον αγώνα πάλης της ζωής μας!


Αυτό το φώς πάντοτε θα μας π ρ ο δ ί δ ε ι !

114 προβολές0 σχόλια
  • Facebook - White Circle