Αναζήτηση
  • Lepantoporto

Της "πίτας"... !

Του Σταύρου Μουτόπουλου

Είθισται να κόβουμε τη βασιλόπιτα την Πρωτοχρονιά. Η βασιλόπιτα δεν λείπει από το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι, από κανένα σπιτικό κι έχει πάντα την πρώτη θέση.

Το «έθιμο», κάτι σαν αγώνα δρόμου, συνεχίστηκε από τους πολιτικούς και πολιτευτάδες, για γνωστούς σκοπούς γνωριμιών, (σταυρός γαρ), στη βιασύνη τους έκοβαν την πίτα ακόμη και με το μαχαίρι ανάποδα. Αναπτύχτηκε έτσι, με την πάροδο του χρόνου, ένας κρυφός ανταγωνισμός, μήπως κάποιος (ειδικά του ιδίου κόμματος), πήγαινε κάπου που οι άλλοι δεν θα προλάβαιναν. Οπότε δεν άφηναν και δεν αφήνουν πίτα για πίτα με "καρφιτσωμένα χαμόγελα" κι επαναλαμβανόμενες ευχές. Σωστό πανηγύρι!

Τη σκυτάλη του εθίμου παρέλαβαν, συν τω χρόνω και δυναμικά, σύλλογοι, φορείς, συνδικάτα, σωματεία, οργανώσεις, κολυμβητές, ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, κ.ο.κ. Με το έμπα του Φλεβάρη «κοπάζουν» κάπως οι πίτες, αλλά ξανά – μανά τα ίδια με χοροεσπερίδες για τις Απόκριες. Η ζωή συνεχίζεται, καθότι, βίος ανεόρταστος, μακρά οδός απανδόχευτος.(μτφρ: ζωή χωρίς γιορτές είναι σαν ένας μακρύς δρόμος χωρίς πανδοχείο, χωρίς σταθμό).

0 προβολές