Αναζήτηση

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Γράφει ο Απόστολος Πιπίκος

Ήταν γενναία κι ασυμβίβαστα, εκείνα τα παιδιά! Αγόρια και κορίτσια! Με τα μακριά μαλλιά, τα ξεκουμπωτα πουκάμισα, τις κοντές φούστες και μια φλόγα στη ματιά! Ήταν θαρραλέα εκείνα τα παιδιά! Αυτά ανέλαβαν, για λογαριασμό των γονιών και των δασκάλων τους, να βροντοφωναξουν:

ΚΑΤΩ Η ΧΟΎΝΤΑ ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΊΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...

Οι μεγάλοι, φοβόντουσαν, ίσως ...και δικαίως, για τη ζωή και την καριέρα τους! Ήταν .. τρελά... εκείνα τα παιδιά. Ο Πέτρος,ο Μίμης, ο Ορέστης,η Τόνια,η Χαρά, η φωνακλου Μαρία... Και τρέξαν πολλοί, να συμπαρασταθούν στα παιδιά! Κι άλλοι,σαν το γείτονα μας, τον κυρ Παντελή,είπαν: τα παλιόπαιδα... τους χρειάζεται ένα μάθημα ... Κι οι τύραννοι, που πάντα τιμωρούν, έστησαν, απέναντι τους, έναν όγκο, ψυχρού μετάλλου, να τους απειλεί... Κι αυτοί,σμαρια κορμιων και ψυχών, προτάσσουν τα στήθη και φωνάζουν: --Δε μπορείτε να το κάνετε αυτό, είμαστε αδέλφια σας... Κι, όμως,το έκαναν. Μια σιδεροπορτα τσαλακωμενη, και το αίμα να γράφει, ανεξίτηλα, σελίδες, ελευθερίας και δημοκρατίας!!! Πιπικος Αποστολος (κι αύριο και μεθαύριο ,θα βγουν μερικοί,κυρ Παντεληδες...)


3 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων