Αναζήτηση
  • Lepantoporto

6 Απριλίου 1941 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

ΑΡΘΡΟ

του Ηλία Δημητρόπουλου


Αν και η Επαρχία Ναυπακτίας είναι ψαγμένη ιστορικά σε ζηλευτό βαθμό, εν τούτοις, παρέμειναν ατεκμηρίωτα ορισμένα σημεία ως προς τις δύο αεροπορικές καταρρίψεις, που έλαβαν χώρα κατά τον πόλεμο του 1940- 41 στην παραλιακή περιοχή της Ναυπακτίας.


Βετεράνοι Ναυπάκτιοι ερευνητές, που τότε ήταν παιδιά και αυτόπτες μάρτυρες, στις αφηγήσεις και στις καταγραφές τους, κάνουν λόγο για την πτώση/κατάρριψη ενός ιταλικού βομβαρδιστικού, χωρίς η μνήμη τους να έχει διατηρήσει το χρόνο του συμβάντος (φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη) και λεπτομέρειες για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες καταρρίφθηκε.


Αντίθετα για το γερμανικό αεροπλάνο που κατέπεσε και συνετρίβη στην παραλία της Ρίζας (περί τα 100μ. από τη θάλασσα), θέση Μποτσικάκια, την Απριλίου 1941, πρώτη ημέρα της Γερμανικής επίθεσης εναντίον της

Ελλάδας, διασώθηκαν αρκετά στοιχεία γύρω από το ιστορικό, με αναπόφευκτα, όμως κι εδώ ορισμένα κενά σημεία.


Πέρασαν 77 χρόνια από τότε και η έρευνα φέρνει στο φως σαφή και τεκμηριωμένα στοιχεία για τα αντίστοιχα περιστατικά, κυρίως χάριν της ερευνητικής ομάδος των Πατρών, «ο Άγνωστος Πατραϊκός» και του διαδικτύου, μέσω του οποίου επιτυγχάνεται κάποια πρόσβαση στα αρχεία της RAF και σε ορισμένες αεροπορικές πηγές της Γερμανίας και της Ιταλίας.


Πριν να αναφερθούμε αναλυτικά σε αυτά καθαυτά τα γεγονότα, παρατίθενται συνοπτικά οι αεροπορικές συνθήκες που επικρατούσαν στον Ελλαδικό χώρο τις παραμονές και τον πρώτο χρόνο του Ελληνοϊταλικού και εν συνεχεία του Ελληνογερμανικού πολέμου.


Η μικρή τότε ελληνική πολεμική Αεροπορία αποτελούμενη από τρεις Μοίρες Βομβαρδισμού(31η 32α 33η ), τέσσερις Μοίρες Διώξεως (21η,22α ,23η, 24η ) και τρείς Μοίρες Παρατήρησης, είχε αναπτυχθεί στη Θεσσαλία και τη Θεσσαλονίκη.

Την ευθύνη του εναέριου χώρου Αττικής- Κορινθιακού είχε αναλάβει η 80η Μοίρα διώξεως της RAF, με έδρα το αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Αρχικά η Μοίρα ήταν εφοδιασμένη με αεροπλάνα τύπου Gloster Cladiator (διπλοπτέρυγα) τα οποία το Φεβρουάριο του 1941 αντικαταστάθηκαν από τα Harricane (με τον τύπο αυτόν σκοτώθηκε ο Ναυπάκτιος Υποσμηναγός Φίλιππος Πλαστήρας στις 10 Δεκεμβρίου 1941 στη Χάιφα της Παλαιστίνης).


Α΄. Η κατάρριψη του Ιταλικού Βομβαρδιστικού

Το Ημερολόγιο έδειχνε 2 Απριλίου 1941, ημέρα Τετάρτη. Σχηματισμός με τρία Ιταλικά βομβαρδιστικά, τύπου Cant της 106 Gruppo,

περνούσαν πάνω από τη Ναύπακτο με δυτική κατεύθυνση. Ξαφνικά ενεπλάκησαν σε αερομαχία, πάνω από το δυτικό προάστιο της Ναυπάκτου (Ελαιοστάσιο), με ένα μικρό καταδιωκτικό που εμφανίστηκε από το «πουθενά» και μπροστά στα βομβαρδιστικά φαινόταν σαν ‘’κατσαρίδα’’. Επρόκειτο για αγγλικό καταδιωκτικό τύπου Hurricane Mk 1 της 80ης Μοίρας, με χειριστή τον Υποσμηναγό Vernon Woodward.

Το ένα ιταλικό βομβαρδιστικό με κυβερνήτη τον Tenente Mario Bozzi της 106 Gruppo,

βλήθηκε από τα πυρά του καταδιωκτικού κι άρχισαν να βγαίνουν φλόγες από τις εξαγωγές του, χάνοντας σταδιακά ύψος. Τελικά, οι δύο χειριστές του το εγκατέλειψαν στην περιοχή της Παναγίας της Παναξιώτισσας, στη Γαβρολίμνη Χάλκειας. Οι δύο πιλότοι έπεσαν πάνω στα ελαιόδεντρα, περισυλλέγησαν σώοι και παραδόθηκαν στις αστυνομικές αρχές. Το αεροσκάφος συνέχισε ακυβέρνητο και συνετρίβη στο χωριό Αϊ- Γιώργης Μεσολογγίου, πλησίον της Γεωργικής Σχολής.


Β΄Η κατάρριψη του Γερμανικού UG-88

Τέσσερις ημέρες μετά την κατάρριψη του Ιταλικού βομβαρδιστικού, Δευτέρα 6 Απριλίου 1941, ημέρα Κυριακή, «σκίασε» ο ελληνικός ουρανός από τη Γερμανική λαίλαπα.

Κατά κύματα η Λουφτβάφφε (Luftwaffe) σαρώνει τα πάντα.

Ένα γερμανικό αεροσκάφος τύπου Ju -88, A5 (4U+EK με εργοστασιακό αριθμό W.Nr, 880669), που ανήκε στο σμήνος αναγνώρισης 2.(F) 123. με έδρα την Κατάνια της Σικελίας, επέστρεφε από αποστολή σε Αθήνα – Πειραιά, με δυτική κατεύθυνση.

Περί την 2.30’ απογευματινή, πάνω από τον Κορινθιακό, ενεπλάκη σε αερομαχία με αγγλικό καταδιωκτικό τύπου Hurrikane της 80ης Αγγλικής Μοίρας, με πιλότο τον Βρετανό άσσο (είχε πολλές καταρρίψεις στο ενεργητικό του), Υποσμηναγό Peter Townley Dowding.

Το γερμανικό αεροπλάνο πληγωμένο πέρασε πάνω από τη Ναύπακτο φλεγόμενο, χάνοντας ύψος και τελικά συνετρίβη στις ανατολικές υπώρειες της Κλόκοβας (Παλιοβούνα), στη θέση Μποτσικάκια, ελαφρώς δυτικά από το σημερινό κοιμητήριο της Ρίζας και περί τα 300 μ. νότια από την είσοδο της σήραγγας της Ιονίας οδού, σε απόσταση περί τα 150 μ από τη θάλασσα. Το πλήρωμα του γερμανικού αεροσκάφους ήταν τετραμελές και αποτελούταν από τους :

Edgaar Liesenborghs, Ανθυποσμηναγός, Επιχειρησιακός Αξιωματικός Παρατηρητής.

Fritz Dreyet, Υπαξιωματικός, πιλότος του αεροσκάφους

Heinz Windrath, Υπαξιωματικός ασυρματιστής

Hans Hell, Υπαξιωματικός πυροβολητής.

Από την πρόσκρουση οι Fritz Dreye και Heinz Windrath σκοτώθηκαν (απανθρακώθηκαν) και ο Hans Hell υπέκυψε στα τραύματά του σε Ελληνικό Νοσοκομείο στις 11.4.1941.

Διασώθηκε μόνο ο Ανθυποσμηναγός Edgar Liesenborghs, ο οποίος σε λίγες ημέρες μετά την κατάληψη της χώρας, επισκέφθηκε τη Ναύπακτο, σε αναζήτηση των σορών τους. Οι κάτοικοι και οι αρχές της Ναυπάκτου είχαν φροντίσει να ενταφιάσουν τους Γερμανούς σύμφωνα με τα χριστιανικά κρατούντα, στο κοιμητήριο του Αγίου Στεφάνου της πόλης, τοποθετώντας σταυρούς και τα βασικά στοιχεία των ενταφιασθέντων, όπως αυτά αντλήθηκαν από τις μαυρισμένες μεταλλικές κονκάρδες που έφεραν κρεμασμένες στο λαιμό τους.


Ο Edgar Liesenborghs έμεινε απόλυτα ικανοποιημένος από την ταφή των δύο συναδέλφων του κι αυτό είχε μεσοπρόθεσμες ευεργετικές επιπτώσεις για την περιοχή. Τα οστά τους μεταφέρθηκαν στη Γερμανία από τους οικείους τους μετά το 1950.



54 προβολές
  • Facebook - White Circle